புண்ணியசீலன் அரசன் சமரசேன் என்ற வீரன்


ஒரு நாட்டில் புண்ணியசீலன் என்ற அரசன் இருந்தான். அவனிடம் சமரசேன் என்ற வீரன் ஒருவன் வேலைக்குச் சேர்ந்தான். அந்த வீரனுக்கு அரசன் ஒரு நாளைக்கு நூறு  பொற்காசுகள் சம்பளமாக வழங்கினான்.

 மற்றவர்கள் "ஒரு சாதாரண வீரனுக்கு இவ்வளவு சம்பளமா?" என்று பொறாமைப்பட்டனர்.
ஆனால் சமரசேன் அந்தப் பணத்தில் ஒரு பகுதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்தான், ஒரு பகுதியைத் தெய்வ வழிபாட்டிற்குச் செலவிட்டான், மீதியைத் தன் குடும்பத்திற்காகப் பயன்படுத்தினான்.

ஒரு நாள் இரவு, அரண்மனைக்கு வெளியிலிருந்து ஒரு பெண் அழும் சத்தம் கேட்டது. அரசன் சமரசேனை அழைத்து, "யார் அந்தப் பெண்? ஏன் அழுகிறாள்?" என்று பார்த்து வரச் சொன்னான்.

சமரசேன் அங்கு சென்றபோது, ஒரு தேவதை அழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டான். அவள், "நான் இந்த நாட்டின் ராஜலட்சுமி (செல்வத்தின் தேவதை). அரசன் புண்ணியசீலனின் ஆயுள் இன்னும் சில நாட்களில் முடியப்போகிறது. அதனால் நான் இந்த நாட்டை விட்டுப் போகிறேன், அதை நினைத்துதான் அழுகிறேன்" என்றாள்.
"இதைத் தடுக்க வழியே இல்லையா?" என்று சமரசேன் கேட்டான்.    

அதற்கு அந்தத் தேவதை, "உன்னுடைய ஒரே மகனை இந்த நாட்டின் காளி தேவிக்குப் பலி கொடுத்தால், அரசனின் ஆயுள் நீடிக்கும்" என்று கூறினாள்.
சமரசேன் சற்றும் யோசிக்காமல் தன் வீட்டிற்குச் சென்று, தன் மனைவியிடமும் மகனிடமும் விஷயத்தைச் சொன்னான். மகனும் "நாட்டிற்காக என் உயிர் போவதில் மகிழ்ச்சியே" என்றான். பலி பீடத்தில் தன் மகனைச் சமரசேன் பலி கொடுத்தான். இதைக் கண்டு துடித்த அவனது மகளும், மனைவியும் அங்கேயே உயிர் நீத்தனர்.

 அதிர்ச்சியடைந்த சமரசேனும் தன் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டான்.
இவை அனைத்தையும் மறைந்திருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த அரசன் புண்ணியசீலன், "எனக்காக ஒரு குடும்பமே அழிந்துவிட்டதே" என்று வருந்தி, தானும் தன் உயிரை விடத் துணிந்தான். அப்போது காளி தேவி தோன்றி, "உன் வீரனின் தியாகத்தைப் பாராட்டி, அவர்கள் அனைவரையும் உயிர் பிழைக்கச் செய்கிறேன்" என்று கூறி, சமரசேனின் குடும்பத்தை உயிர்ப்பித்தாள்.

வேதாளத்தின் கேள்வி: 

"விக்ரமாதித்யா, இந்தக் கதையில் யாருடைய தியாகம் மிக உயர்ந்தது? வீரனாகத் தன் குடும்பத்தையே பலி கொடுத்த சமரசேனுடையதா? அல்லது அவனுக்காக உயிர் விடத் துணிந்த அரசன் புண்ணியசீலனுடையதா?"

விக்ரமாதித்யனின் பதில்:

"இந்தக் கதையில் அரசன் புண்ணியசீலனின் தியாகமே பெரியது. ஒரு வீரன் (சமரசேன்) தனக்குச் சம்பளம் கொடுக்கும் அரசனுக்காக உயிரைக் கொடுப்பது அவனது கடமை. ஆனால், ஒரு அரசன் (புண்ணியசீலன்) ஒரு சாதாரண வேலைக்காரனுக்காகவும் அவனது குடும்பத்திற்காகவும் தன் உயிரையே தியாகம் செய்யத் துணிந்ததுதான் மிகப்பெரிய விஷயம். கடமையைத் தாண்டிச் செய்த அந்த அரசனின் செயலே சிறந்தது."
பதில் சொன்னவுடன், வேதாளம் மீண்டும் மௌனம் கலைந்ததாகக் கூறி மரத்திற்குப் பறந்து சென்றது.

No comments:

Post a Comment

Comment usefully. Comments are checked for spam.

Contact Form

Name

Email *

Message *